NOVW.NL / vakantie verslagen / foto album / Guestbook

CTRL f5 om de pagina nieuw te laden

Met de fiets richting het zuiden

"en natuurlijk geocachen:

- Niels en Inge

zaterdag 10 september 2022

We hebben nog niet echt het vakantiegevoel, maar vandaag is het toch echt de eerste dag dat we aan een nieuw Europees vakantie avontuur beginnen. Om 11.00 uur is de auto volgeladen en trekken we de deur achter ons dicht, richting het zuiden. Afgelopen woensdag hebben we een overnachting geregeld voor de komende 4 nachten net onder Parijs en tot zover de voorbereidingen.

Het is 7 uur rijden zegt Waze, toch verder dan verwacht. We zijn al voorbij Brussel als er een kwartje valt bij mij, zou "vermijd tolwegen" misschien aanstaan. Ja, en dat scheelt ruim een uur. Onderweg hebben we een paar fikse regenbuien, tanken we in België, eten we broodjes in de auto en staat er een gezellig muziekje op.
Vlak voor Melun worden we welkom geheten door een vliegtuigstuntteam die met blauw, wit en rode rook onze Nederlandse boeren een hart onder de riem steken. Sensationeel, maar eigenlijk best gevaarlijk zo vlak naast de snelweg. Alle koppies achter het stuur zijn richting het schouwspel naar links gewend.

Ons huisje voor de komende 4 nachten is een mooi stenen huisje, aan het eind van een doodlopende straat, in de mooie tuin van de verhuurders. De fietsen kunnen veilig en droog in de garage staan. We laden de auto uit en sluiten onze eerste vakantiedag af bij de Japanner met een lekkere sushi boot.

Dammarie-les-Lys, Île-de-France, Frankrijk
Airbnb €293,46 voor 4 nachten
600 kilometer gereden (ongeveer)

zondag 11 september 2022

We hebben vandaag afgesproken met Sandra en Roland, dus redelijk vroeg ontbijten, fietsen op de auto en om 10.00 uur rijden we naar hun camping. Na een snel kopje koffie laten we de auto achter en gaan we met z'n vieren op de fiets verder. Eerst 1,5km naar het station van Melun waar we een treinkaartje voor Parijs kopen. Één voor één gaan we met de fiets door het poortje om aan de andere kant op het perron erachter te komen dat op dit station geen liften aanwezig zijn en we door een tunnel (lees: trap naar beneden, tunnel, trap omhoog, maal 4 personen) moeten om bij het juiste vertrekperron te geraken. Gelukkig zijn we ruimschoots op tijd, het is ons gelukt.
De trein rijdt in een half uur rechtstreeks naar Parijs Gare Lyon. Hier willen we overstappen op de A naar La Défense. Dat zou moeten kunnen. We gaan één etage naar beneden met een ruime lift waar zelfs 2 fietsen tegelijk in kunnen om beneden erachter te komen dat we nog verder naar beneden moeten met een trap, zonder fietsgoot. We besluiten dat het makkelijker is om de route om te gooien dan weer met die fietsen over de trappen te zeulen.

Het station uit, de Seine af en via een bakkertje lunchen in een parkje achter de Notre Dame. Daar lopen Niels en ik nog even door een expositie / monument over de tweede wereldoorlog voor we weer verder gaan.


Regelmatig stoppen we voor een fotomoment, een sanitaire stop of omdat er iets aan onze fietsen rammelt. We blijven zoveel mogelijk de kade van de Seine volgen, al lukt dat niet altijd. We nemen een kijkje bij de Eiffeltoren en het vrijheidsbeeld en fietsen verder naar het Bois de Boulogne.

Er is een vrolijk Thais dansfeestje aan de gang waar we gevraagd worden om mee te doen, maar waar we voor bedanken. In de grote vijver is een botenrace met op afstand bestuurbare bootjes aan de gang wat redelijk vermakelijk is. De geocaches die we op het oog hadden blijken alle 3 niet te doen met de fiets en worden overgeslagen. Het is inmiddels al tijd om weer over de terugweg na te gaan denken en we besluiten om la Défense maar helemaal te skippen. We fietsen dus richting Place d'Etoille en de Champs Élysées, maar stuiten op een wegafsluiting. Op z'n Frans. Wel "deviations", maar die leiden slechts naar het volgende bouwhek, alwaar de deviation weer terug gaat. Ook deze hobbel wordt uiteindelijk met succes volbracht en voor we het goed en wel doorhebben komen we uit bij de fietstunnel onder de Arc de Triomphe. De lange rechte route over de Champs Élysées gaat zonder veel opstoppingen.
Bij Bastille fietsen we door de statige straten met sjieke winkels. Niels gaat op kop en leidt de troepen door straten, stegen en over boulevards. In een rap tempo passeren de laatste highlights van vandaag de revue. Er wordt nog een stukje dwars door de wandelende mensenmassa bij Chatelet les Halles gefietst, we zien nog een klein stukje van het Centre de Pompidou en als laatste nemen we nog een kijkje bij het sluisje aan het canal saint-Denis waar op zondag de straten voor het verkeer zijn afgesloten. De trein op Gare de Lyon wordt makkelijk gevonden, zonder trappen, roltrappen of lift kunnen we instappen. We hebben zelfs nog 20 minuten tijd over. Ook in Melun komen we op het eerste spoor uit, waardoor we makkelijk en zonder trappen naar buiten kunnen.

We fietsen naar de camping en gaan daarna met de fietsen op de auto naar het Buffelo Grill restaurant. Laten we maar zeggen dat het geen aanrader is. Bestellen via een QR code zonder werkend WiFi is dan nog het minst vervelend van alles. Als 3 van de 4 voorgerechten ruime tijd op tafel staan en we vragen waar de coleslaw blijft, wordt er gezegd dat deze niet voorradig is. Dat dat niet eerder gemeld kon worden bij ons wordt afgedaan dat deze ober onze bestelling niet had gezien. De coleslaw wordt van de rekening gehaald. Van de hoofdgerechten blijkt de hamburger koud te zijn, de kip is lauw, maar wel eetbaar, de biefstuk blijkt vol pezen, bot en spek te zitten, alleen de spareribs zijn echt goed. De koude burger gaat terug naar de keuken, een warme laat op zich wachten. Zolang zelfs, dat we ervan uit gaan dat deze niet meer komt. Als we al lang en breed uitgegeten zijn en via de app willen afrekenen komt er toch nog iemand een nieuwe hamburger brengen. Dat hoeft nu echt niet meer.
Na een afzakkertje in ons huisje gaan Sandra en Roland weer naar hun camping toe.
Dammarie-les-Lys, Île-de-France, Frankrijk
Airbnb €293,46 voor 4 nachten
18 kilometer gereden
33,5km gefietst

Maandag 12 september 2022

Een luierdag vandaag, uitslapen en niksen. We ontbijten met een eitje, gekregen van de host. Inmiddels is het al 12.00 uur geweest en gaan we wat op onderzoek in de omgeving. Niels gaat op de fiets, ik ga hardlopen, want dat is voor ons het ultieme niks doen.

We bedenken een globaal rondje die voor mij goed te lopen lijkt en voor Niels goed op de fiets lijkt.
We starten met bijna meteen de berg af naar het treinstation van Vosves. Het is energie verbruiken om af te remmen of de zwaartekracht z'n werk laten doen en heel snel de benen bewegen. Goed de inzet van armen gebruiken, kniehef en afwikkeling en technisch zo mooi mogelijk lopen zodat ik niet over de kop ga. We komen aan bij een mooi recreatie pad langs de Seine, een afwisselend grind en bospad. Bij een brug neemt Niels een omweg naar een geocache aan de overkant terwijl ik 2,5km doorloop naar de volgende geocache. Het pad wordt een mountainbike trail en daardoor wat meer hobbelig en beschut met lage bomen. Voor mij fantastisch, voor Niels op een grote logge E-bike wat uitdagender. Ik ben een paar minuutjes eerder op de afgesproken plek en ontdek de geocache snel.Even de tijd om uit te puffen dus. Nadat onze naam in het boekje is geschreven gaan we samen verder naar de volgende geocache, onder een bruggetje. Deze gaan we daarna over en we verruilen het natuurgebied langs de Seine voor een dorp.
Volgende stop, een bakkertje voor de lunch. Op de kaart hadden we een mooi groen plekje gezien om de broodjes op te peuzelen. Het bleek helaas onmogelijk om daar te komen. De eerste weg die daar naartoe ging was met een groot hek afgesloten, bij het volgende punt stond weer een hek wat alleen met een druppel open kon en de daarop volgende afslag lag zo ver dat het geen zin had. Het werd een bankje in een rustig parkje tussen de flats. De croissants waren er niet minder lekker door. Na de lunch gaat de route flink omhoog en het tempo flink omlaag. De terugweg ligt door de bebouwing en is daarom ook flink wat rumoeriger dan langs de Seine. Als de bebouwing stopt, de route tussen de 2 hoofdwegen niet bestaat loop ik mezelf vast. Hardlopen op een klein grasstrookje meteen naast een 80 kilometer weg is niet mijn idee van veiligheid. Gelukkig is Niels het hiermee eens. Een andere route naar ons huisje lijkt er niet te zijn, behalve omkeren en de 10km terug te lopen, dus Niels gaat met gevaar voor eigen leven op z'n fiets verder over de hoofdweg om mij daarna met de auto op te halen terwijl ik bij een nabijgelegen bakker even uitrust met een kopje thee.

Thuis frissen we ons op en gaan we verder "rusten". Met de auto rijden we vlak voor 16.00 uur naar Barbizon, zo'n 15 minuten verderop. Het gebied wordt door de host erg aangeraden, dus we gaan maar even kijken waar het over gaat. Een prachtig natuurgebied met grote rotsblokken. We starten heel relaxed bovenop een mooi rond blok waar we de meegenomen tartelette fraises oppeuzelen terwijl we de rust van het bos op ons laten inwerken. Vogeltjes kwetteren, een briesje waait door de bomen, bladeren knisperen en eikeltjes vallen en ploffen op de aarde, de rotsen en Niels z'n hoofd.

Na het taartje gaan we een rondje wandelen. De route is zo'n 3 kilometer door het bos en vooral over de rotsen. We klimmen en klauteren als berggeitjes over het steen. Onderweg komen we langs een aantal grotten waar Niels plat op z'n buik in het zand een geocache probeert te vinden. Helaas net als een aantal voorgangers kan ook hij niets vinden wat een cache zou kunnen zijn. Na 1,5 uur zijn we weer terug bij de auto. Tijd om wat te eten te gaan zoeken, maar niet voordat we weer opgefrist zijn.

Tijdens het hardlooprondje waren we een Marokkaans restaurant tegen gekomen wat sfeervol ingericht is. Het blijkt een perfecte keuze geweest, want we hebben heerlijk onze buikjes vol gegeten.

Dammarie-les-Lys, Île-de-France, Frankrijk
Airbnb €293,46 voor 4 nachten
35 kilometer gereden
10,5 km hardgelopen (Inge)
14,5km gefietst (Niels)
3km gewandeld

Dinsdag 13 september 2022

Het zonnetje van de afgelopen dagen heeft zich verstopt achter de wolken, maar koud is het absoluut niet. De kans op regen is nog wel een dingetje. Waar eerst overdag regen werd voorspeld ziet het er nu naar uit dat dat pas vanavond valt. Dus, van alles inpakken voor een dagje fietsen door de bossen.

De gele veiligheidshesjes gaan aan, want we moeten over een drukke weg buiten de bebouwde kom op weg naar Barbizon een dorpje vlakbij. We zoeken de geocaches die op de route liggen en halen croissants en stokbrood bij de bakker. Na 12km zijn we bij het dorp en het bijbehorende natuurgebied. Ik kies een mooie rots uit waar we op kunnen lunchen. Wat is het hier heerlijk zo. We hebben nog niet echt zin om verder te gaan. Niels houdt siësta. Ligt dat nog echt comfortabel? Ik begin alvast aan het verslag.

Na de siësta is het tijd voor avontuurlijk fietsen, we gaan dwars door het bos met alle hoogteverschillen om de geocaches te vinden. Nou ja, dwars door... We lopen al snel vast op een omgevallen boom. Daar kunnen nog wel omheen, maar als het omhoog gaat en heel smal wordt, is het gedaan met de pret. Hier valt voor ons niet tegenaan te fietsen.

We parkeren ergens in het bos en gaan een stuk te voet verder. Het uitzicht vanaf de geocache waar we heen gaan is de klim waard, maar om nu het hele wandelrondje af te maken wordt te veel. Dus we keren om en lopen dezelfde weg terug. Gelukkig hebben we een waypoint bij de fietsen gemaakt en ze op een herkenbare plek neergezet, want zelfs op 15 meter afstand hadden we niet door dat ze er stonden.
We fietsen nog wat verder, zien de speciale olifant rots, genieten van de omgeving en geocaches. Als we het gehobbel en gebobbel zat zijn fietsen we naar het schildersdorpje Barbizon voor een culturele fietstocht. Er ligt een multi cache die langs de mozaiek afbeeldingen van beroemde schilderijen die in deze streek geschilderd zijn door grote namen. Ook ligt er een adventurecache, dus we fietsen de routes van beiden door elkaar heen. Barbizon is een heel leuk, rustig en oud dorpje.Ik begrijp dat eind 19e eeuw bijna alle schilders uit Frankrijk hier langs kwamen om tot rust te komen. Als beide caches met goed resultaat zijn afgerond is het echt klaar en gaan we via de hypermarkt terug naar huis. Vanavond eten we lekker een zelfgemaakte maaltijdsalade met veel vitaminen, want ik heb de laatste dagen met uit eten m'n groentes toch wel gemist.

Dammarie-les-Lys, Île-de-France, Frankrijk
Airbnb €293,46 voor 4 nachten
35 kilometer gefietst
1 kilometer gelopen

Woensdag 14 september 2022

Na een ontbijtje met stokbrood en croissants vertrekken we met de auto en de fietsen achterop naar Fontainbleau. Eigenlijk zouden we vandaag uitchecken, maar er was bij aankomst een klein probleempje met de (slaap-)bank die wij toch al niet gebruikten. Er was een lat kapot en eentje weg, waardoor zitten niet echt mogelijk was. De vorige gast had dit niet gemeld en de host had het niet gezien. Dus toen wij dat meldden werd er als compensatie een gratis extra overnachting aangeboden. De kamer was voor haar pas op vrijdag weer bezet en wij hebben verder toch geen vast omlijnd programma. Dus een extra nachtje in deze mooie omgeving.

De planning is de fietstrail "Promenade des points de Vue", door het bos met 17 geocaches en daarna nog een stukje fietsen door Fontainbleau zelf. De weg ernaartoe verloopt soepel. Een apart detail zijn wel de schaars geklede dames die langs de kant van de weg en naast het bos staan. Echt warm is het niet buiten (20 á 25 graden), dus we vermoeden dat ze niet zodirect aan een fijne wandeling gaan beginnen?
We parkeren de auto redelijk bovenaan op een berg, halen de fietsen eraf en starten aan de 12 kilometer lange tocht. Voor onze eerste geocache moeten we een stukje van het fietspad af naar beneden. Na een kleine zoektocht wordt de cache gevonden en kunnen we verder over een oude asfaltweg naar cache nummer 2. Deze ligt met een prachtig uitzicht over de stad. We genieten even met wat druifjes van dit mooie plekje in het bos, voor we weer verder fietsen. Het is een prachtige bergachtige route, afwisselend over asfalt, zand en bospaden. Het ene stukje wat avontuurlijker dan het andere. Op een ander uitzichtpunt genieten we van de rust, het uitzicht en (chocolade) croissantjes. Als we bij cache nummer 13 zijn begint het te onweren en te regenen. Al snel is duidelijk dat dit nog wel even aanhoudt. Na een minuut of 10 geschuild te hebben stappen we op de fiets en gaan we rechtstreeks naar de auto en vervolgens naar ons huisje waar het droog is. De fietsen worden gepoetst en daarna gaan we nog even shoppen. Hier in het dorp blijft het verder droog en warm.

Omdat er nog best wat sla ingrediënten over zijn van gisteren eten we ook vanavond weer een lekkere maaltijdsalade. Zo zijn de vitamines voor de komende dagen weer aangevuld. 's Avonds wordt er aan het verslag gewerkt, opgeruimd en ingepakt, want morgen vertrekken we naar mont saint-Michel, op de grens van Normandië en Bretagne

Dammarie-les-Lys, Île-de-France, Frankrijk
Airbnb gratis 5de nacht
50 kilometer gereden
9 kilometer gefietst

Donderdag 15 september 2022

We checken om 11.30 uur uit en maken ons op voor een autodagje, dus eerst wat (chocolade-)croissants inslaan en tanken. Er gaat een muziekje op en rijden maar, de drukke weg op.
Na een uur wordt die drukke weg al wat minder druk en al snel is het behoorlijk uitgestorven op de weg. We rijden de semi-toeristische route N12. Af en toe rijden we door een dorpje, maar de weg gaat vooral langs het boerenland. We stoppen een paar keer om de benen te strekken terwijl we een simpele geocache zoeken. Even na 18.00 uur komt de berg met daarop Mont Saint-Michel in beeld.

Aangekomen bij ons huisje voor de komende dagen staat de host al op ons te wachten. We hebben een ruime huiskamer en keuken beneden. Boven zijn 2 slaapkamers en de badkamer.

Na het inchecken rijden we 10 minuten daar het dichtstbijzijnde dorpje voor wat te eten. De creperie is helaas volgeboekt. We komen uit bij Cabana Chicken, een kipburger en pizza restaurant.

Na het eten rijden we nog een klein stukje om om de Mont Saint-Michel in het licht van de ondergaande zon te zien. Echt dichtbij komen lukt helaas niet, morgen een poging met de fietsen wagen.

Gîte LE PENTY
Roz-sur-Couesnon
Bretagne, Frankrijk
€240,41 voor 3 nachten via Airbnb
423 kilometer gereden

Vrijdag 16 september 2022

We gaan vandaag weer met de fiets op pad. Vanuit het huisje fietsen we via de boerenweggetjes naar Beauvoir. Daar gaan we eerst bij de bakker onze lunch halen. Als dat binnen is beginnen we aan onze zoektocht naar de verstopte doosjes. We stappen bij nummer 11 van een serie geocaches in en fietsen via een grindpad langs de linker oever van een kanaal. Aan het eind van het kanaal is een dam, daarachter de zee met daarin Mont Saint-Michel, een kloosterstad op een eiland / berg. Bij eb kan je wadlopen ernaartoe, bij vloed staat er water rondom. Tegenwoordig ligt er een fiets / voet brug. Maar voordat we het stadje ingaan hebben we nog een paar geocaches te doen met een prachtig uitzicht op het eiland. Met uitzicht over grazende schapen op het drooggevallen land en Mont Saint-Michel genieten we van de rust en onze lunch.

Als we uitgerust en voldaan zijn, stappen we weer op de fiets. We gaan de lange brug over en zetten de fietsen voor de ingang van het stadje neer. Die mogen niet mee naar binnen. Het zou ook niet mogelijk zijn om te fietsen, zo druk is het in de smalle straatjes. Overal zijn trappen om van niveau te veranderen. Al wandelend hebben we weinig last van de drukte. We klimmen de trappen op, en dwalen rond in langs de vestingmuren. Soms moeten we,om van straat te kunnen veranderen door een winkel heen, soms door een steeg van 40cm breed. Er liggen 5 traditionele geocaches op het eiland, 1 virtuele en 2 labcaches.
We starten met de route van de onderste labcache en komen zo vanzelf de traditionele geocaches tegen. Soms hebben we wat moeite om de antwoorden te vinden, maar ook dat lukt uiteindelijk. Het stadje is oud en uniek, met vele verborgen schatten en prachtige vergezichten.
Helemaal bovenop ligt de immens grote abdij waar je na betaling van €11 pp naar binnen kan. We hebben nog maar een uurtje voordat het sluit dus dat slaan we over. We lopen naar de achterzijde van het stadje, gaan hier naar beneden, tot buiten de muur. Gelukkig is het eb en kunnen we over de rotsen en het wad verder lopen. Natuurlijk op zoek naar een geocache. Wat een prachtige wandeling / klimpartij is dit! Boven op een groot rotsblok ligt de cache verstopt. Na het loggen gaan we verder met de wandeling en lopen, klimmen en klauteren we terug naar de ingang van het stadje. Niels z'n schoenen onder het slijk, ik op m'n blote voeten.

Nadat we ons weer wat toonbaar hebben gemaakt, stappen we op de fiets voor het vervolg van de geocache serie. We komen weer uit in Beauvoir, bij de bakker waar we alvast ontbijt voor morgen halen. De restaurants zijn nog een half uur gesloten, te lang om te wachten. Aangezien er een hoop restaurants in het dorp zitten, besluiten we om een klein geocache rondje van zo'n 15 caches te fietsen. Eerst de andere kant het kanaal op, daarna een natuurgebied in. Onderweg komen we een paar erg originele caches tegen, een groot zeil als logboek, een doosje wat helemaal met lange schroeven en moeren vastzit en een mooi insectenhuisje. Het natuurgebied is is een wirwar van diversiteit. Op een klein stukje grond is een moeras, een polder en nog zo'n 5 verschillende andere soorten natuur. Bij een water zien we eerst een "grote marmot" de bosjes in rennen. Terwijl we daar nog over aan het denken zijn wat het nou precies was, fietsen we langs een meertje en zie ik iets groots bruin aan de waterkant staan. Toch even terug. Hmm, gewoon een eend? Toch, of niet? Wat is dat in het water met een stokje in de bek? Op het bord staat dat hier slangen in het water zitten, maar het lijkt een stuk groter. Het duikt onder en komt weer boven. Is het een bever, of otter? De "eend" vliegt een klein stukje op en blijkt een grote bruine roofvogel te zijn die alles vanaf de bosrand gaat bekijken. Het dier in het water met stok in de bek is actief, het blijft onder gaan, en weer bovenkomen op een andere plek, maar echt duidelijk zichtbaar wordt het niet. Op dit soort momenten missen we ons fototoestel, die gewoon nog thuis ligt, zodat we kunnen inzoomen.
Het wordt al wat later en we moeten ook nog eten, dus we gaan weer verder. Om 20.15 uur zijn we terug in Beauvoir. Restaurant 1, gesloten, restaurant 2, vol, restaurant 3,4,5 en 6 zijn ook vol. Sjips, snel op de fiets dan maar. Verder naar Pontorson, waar we gisteren hebben gegeten. Daar waren ook veel restaurants. We moeten nu wel meer fietsen, maar in ons dorpje zit helemaal niets. De gele hesjes gaan weer aan, het wordt al wat schemerig en we gaan op pad. Een kwartiertje later komen we bij het volgende restaurant. De anderen die we tegenkomen: Vol, gesloten of vol. Pff, wat gaat het slecht met de economie. Uiteindelijk vinden we aan het eind van het dorpje een Pizzeria / Bar / Tabac waar we terecht kunnen. De pizza's zijn prima en de bediening redelijk snel, ondanks dat er een paar grote tafels bijna tegelijk met ons binnen zijn komen.
Na de pizza's is het weer een kwartiertje op de fiets, over de boerenweggetjes in het donker, dus zorgen dat we goed zichtbaar zijn. Lichten aan, gele hesjes aan en turbo aan. Zonder kleerscheuren komen we thuis, de 6 auto's die ons passeerden hadden ons duidelijk gezien en reden met een grote boog om ons heen, of bleven even rustig achter ons tot het veilig was om ons in te halen.
We warmen ons weer lekker op, want inmiddels is het flink afgekoeld en dan is fietsen best koud. We drinken nog een lekker bakje thee en gaan slapen.

Gîte LE PENTY
Roz-sur-Couesnon
Bretagne, Frankrijk
€240,41 voor 3 nachten via Airbnb
42 kilometer gefietst
3,5 kilometer gewandeld

Zaterdag 17 september 2022

Omdat het gisteren best een lange dag is geweest, maken we geen plannen voor de ochtend. We slapen uit en vertrekken uiteindelijk met de fietsen op de auto. Na 10 minuten zijn we bij een supermarkt voor boodschapjes. Daarna is het nog zo'n 5 minuten naar het startpunt van de route die we voor vandaag in gedachten hebben.

In een boerengehucht, bij de kerk moet vast een parkeerplaats zijn. Dat blijkt, in Frankrijk, tôtáàl verkeerd gedacht. We rijden 3x alle vijf de straten van het dorp door, maar een normale parkeerplaats is er eigenlijk niet. De paar auto's die wel geparkeerd staan, staan gewoon midden op de stoep. Om niet uit de boot te vallen zetten wij onze auto, achter 2 andere auto's, dan ook maar op de stoep. Dat is hier blijkbaar normaal. De fietsen gaan eraf, de accu's worden geplaatst, de fietstassen gaan erop en we gaan op pad. 10 Minuten later, na de 2de geocache, is het dan echt wel tijd voor lunch. In een "sjiekdefriemel" parkje met 2 stenen picknicktafels rusten we uit van de 1,5km die we ondertussen al gefietst hebben.
De route gaat verder over de vele landweggetjes hier in deze regio. Het is erg rustig en relaxed fietsen. De geocaches daarintegen laten zich niet altijd even makkelijk vinden. Veel hangen ergens in een boom of struik. Het stikt van de doornen, stekels, bramenstruiken, brandnetels, prikkel- en schrikdraad. Uitkijken geblazen dus. Het bemoeilijkt het zoeken flink. We hebben bij een aantal toch echt de zoektocht opgegeven omdat we gewoon niets konden vinden of onszelf niet door de bosjes gewurmd kregen. Een paar keer werd op het moment dat de zoektocht opgegeven werd, ineens toch de cache gevonden en een aantal waren heel duidelijk niet meer (volledig) aanwezig.
Een mooie om uit te lichten is de wilgentak die onderop een doosje getaped had en midden in de wilgenbosjes stond. Knap gedaan en super gecamoufleerd. Niels ontdekt de cache eigelijk per ongeluk omdat hij wat takken aan de kant probeerde te buigen om beter in het midden van de boom te kunnen kijken.

Als we bij het kustpad aankomen blijkt het pad niet echt vlak langs het water te lopen. Er liggen nog grote, uiterwaarden naast waar de schapen rustig aan het grazen zijn. Het ziet er begaanbaar uit; er lopen wat paden en de schapen zijn lief.
Aan de horizon de Mont Saint-Michel en daarvoor alleen maar grasland. Grasland waar we op kunnen fietsen. Grasland waarvan we niet weten of we daar mogen fietsen. Grasland waar we natuurlijk overheen gaan fietsen. Mont Saint-Michel is net te ver, zo'n 7 kilometer hemelsbreed, dus het wordt een leuk speelrondje fietsen voor we gewoon verder gaan over de normale fietspaden met het laatste deel van onze route.

Rond 19.00 uur zijn we weer terug bij de auto. We gaan opnieuw een poging wagen om in Beauvoir te eten. Ondanks dat het nu een stuk vroeger is en de restaurants eigenlijk net open zijn, is het er al erg druk. We weten een laatste tafel te bemachtigen, net zoals het stel na ons zonder reservering en het stel daarna die ook niet gereserveerd hadden; ook zij werden naar de laatste tafel begeleid... De mosselen zijn klein, maar lekker. Galette is de specialiteit van deze regio. Het zijn boekweit pannenkoeken en Niels neemt er eentje met aardappel, spek, paprika en chorizo.

Gîte LE PENTY
Roz-sur-Couesnon
Bretagne, Frankrijk
€240,41 voor 3 nachten via Airbnb
33 kilometer gereden
32 kilometer gefietst

Zondag 18 september 2022

Ik word uitgerust wakker en besluit om een klein rondje te gaan hardlopen voordat Niels opstaat. Het wordt een snel rondje van 4 kilometer. Het is een stille zondagochtend met vooral fluitende vogeltjes. Ik start berg af, dus gelijk in een mooi tempo. Daarna volgen wat kleine hobbels. Ik loop 1x iets te ver door, maar de navigatie op m'n horloge waarschuwt me netjes. Daarna is het laatste stuk weer flink omhoog en na 22 minuten sta ik weer voor de deur. Precies op tijd om Niels wakker te maken, te douchen en te ontbijten.

Na nog wat dingetjes voor onze reis in maart 2023 geregeld te hebben moeten we nog een afspraak inplannen voor de bezorging van ons nieuwe bankstel. Dan pakken we de spullen in en vertrekken we naar de volgende bestemming. De route is niet heel inspirerend, wel veel groen langs de weg en super stil, echt een ouderwetse zondagochtend. Halverwege willen we tanken. Het eerste tankstation dat we uitkiezen blijkt gesloten te zijn. Bij de tweede is er alleen nog maar LPG en de derde heeft ook al geen 95 meer. Bij de 4de pomp lukt het ons dan eindelijk om te tanken. Bij een supermarkt pomp, waarvan de supermarkt zelf gesloten is, want het is zondag. Blijkbaar is op zondag dit land op slot, want naast dat er geen enkele vrachtwagen op de weg is, zijn ook nog eens alle winkels en supermarkten dicht.

Gelukkig vinden we een bakkertje met een zitgedeelte die wel open is. We onderbreken onze reis naar het zuiden om te genieten van thee, koffie en een taartje voor we verder rijden. Tijdens het tweede gedeelte van de tocht wordt een stuk drukker op de weg. In plaats van een mooie tweebaans weg, rijden we op kleinere 30 /50 /70 / 80 kilometer wegen met vooral heel veel rotondes en regelmatig een gehucht. Er is vooral een grote sliert aan tegemoet komend verkeer. Of iedereen komt terug van een weekendje aan de kust, of er is een evenement geweest, we weten het niet. Wat is er een groot verschil met een paar uur geleden op dezelfde weg een kilometer of 100 naar het noorden.

Om niet te vroeg bij onze nieuwe overnachting aan te komen, zoeken we 2 geocaches, waarvan er eentje een heel speciaal Halloween thema blijkt te hebben.

Om 18.30 uur rijden we de tuin in van ons nieuwe verblijf. Het is een mooie aanbouw, helemaal in maritieme sfeer. We worden vriendelijk onthaald. Om vanavond ergens te gaan eten zal wat lastiger zijn, wordt ons verteld. Op zondag zijn veel restaurants gesloten of maar tot 19.00 uur geopend. In het plaatsje verderop, dat wat groter is, lukt het waarschijnlijk wel. Het blijkt dat we daar keuze hebben tussen een afhaal pizza van een foodtruck of een Kebab snackbar met 1 tafeltje binnen waar we kunnen zitten. Het wordt dus kebab en het smaakt uitstekend. De muziekkeuze is niet helemaal onze smaak, maar de mensen zijn vriendelijk.

Terug in het huisje bereiden we ons voor op een avondje zonder internet. Er is een ongeluk geweest waarbij de paal met kabels voor het internet is geraakt. Hopelijk werkt het morgen weer. Voor nu houdt dat een rustig avondje op de bank met boek en verslag in.

Ardillières,
Nouvelle-Aquitaine
€246,62 voor 3 nachten via Airbnb
4 kilometer hardgelopen
401 kilometer gereden

Maandag 19 september 2022

Ik start de ochtend met een fietsritje naar de bakker voor een vers ontbijtje. Buiten staat een potje zelfgemaakte kersenjam en toast van onze host voor ons klaar. Wat een leuke verrassing.
Niels heeft een fietstrail uitgezocht waar we eerst een stukje voor met de auto moeten. Als alles ingepakt is daarvoor en we op pad gaan, blijkt het iets verder rijden dan gedacht. Het wordt een relaxed ritje in de auto met het dakje open, een mooie blauwe lucht door de oude slaapstadjes en dorpjes van Bretagne.
De fietsroute blijkt de autorit waard te zijn. Het is bijna volledig autovrij, afwisselend landschap en prettig om te fietsen. De geocaches zijn simpel en snel te pakken op zo'n 500 meter van elkaar af, zodat je echt aan het fietsen bent, in plaats van elke keer langer zoeken dan fietsen.

We stoppen een paar keer onderweg voor een broodje of voor het uitzicht. Ook hier staat het zeewater in het kanaal heel laag wat mooie aparte beelden oplevert. In de haven liggen veel boten in de drek in plaats van in het water. Het lijkt wel Disney, surrealistisch, niet echt.

We fietsen een driehoekje, van Saint-Michel-en-l Hem via akkerbouw en boerderijen naar de kust, dan langs de kust aar L'Aiguillon-sur-Mer. Daar gaan we even de brug over om een kijkje te nemen op het schiereiland. Op de brug staan 3 oudere mannen te vissen met een groot net aan een fantastische constructie. Zoiets zie je bij ons niet. Om 17.00 uur wordt de vangst van de dag van een bepaalde boot vanuit de achterbak van een busje verkocht, hoe vers wil je je vis hebben. We kijken onze ogen uit.

We verlaten het kustgebied om al geocachend terug naar de auto te fietsen. In totaal vinden we 40 geocaches tijdens de 28 kilometer fietstocht in ongeveer 5 uur tijd (inclusief alle pauzes en zoektijd).
We gaan met de auto terug naar het schiereiland waar we buiten op een terrasje (met kachel en dekentje) een heerlijke diner nuttigen. Mijn tonijnsteak met zoete aardappel puree was perfect, de Cordon bleu van Niels, met een wat pittiger kaas dan wij gewend zijn, was prima. Na het eten maken we eerst nog een strandwandeling voor we weer terugrijden naar het huisje. Het is weer een lange rit met vele rotondes, nu in het donker een iets minder relaxed ritje. We remmen op tijd voor een kat, zien een vos langs de kant van de weg twijfelen om over te steken (hij gaat toch maar terug het veld in) en vermoorden vele muggen en vliegjes.
Als we ons dorp binnen rijden zien we het al, nog steeds geen internet. De draden van de bovengrondse palen hangen naar beneden en zijn afgeplakt ipv netjes met elkaar verbonden. Dat maakt de voorbereidingen voor morgen weer wat lastiger. Misschien toch maar eens ons internet abonnement wijzigen naar onbeperkt internet...

Ardillières,
Nouvelle-Aquitaine
€246,62 voor 3 nachten via Airbnb
28 kilometer gefietst
163 kilometer gereden

Dinsdag 20 september 2022

Het voordeel (of nadeel) van een slaapkamer zonder raam is dat je niet zo makkelijk uit jezelf wakker wordt als het buiten licht is geworden. Om 10.00 uur worden we pas wakker. Aan de deur hangt een broodtas met stokbrood. Toch leuk zo'n overnachting met surprise ontbijt.

We worden rustig wakker, geen plannen vandaag, behalve een overnachting boeken voor morgen. Dat is zonder werkend internet, met beperkte mobiele data, best nog een uitdaging, dus we pakken de auto (met de fietsen achterop) naar het volgende dorp om daar te kijken of we ergens internet kunnen scoren. Het wordt een groot winkelcentrum met gratis WiFi. Hier zitten we een uurtje als een stel zwervers op een bankje om de overnachting te regelen en te kijken wat we vandaag verder kunnen doen.

Nadat alles is geregeld rijden we nog een klein stukje door naar een parkeerplaats gelegen aan het fietspad langs een kanaal dat rechtstreeks La Rochelle in lijkt te gaat. We laden de fietsen af en gaan op pad. Langs het fietspad liggen een aantal geocaches. De eerste 2 worden gevonden, maar daarna worden ze erg lastig met een hoge terrein rating. Daar zijn we nu niet voor uitgerust, dus slaan we ze over en fietsen de oude havenstad in. Het eerste wat we zien is een prachtig station ala Gare de Lion. Een stukje verder zien we de oude verdedigenstorens die over de zee uitkijken. Het is een mooi stadje met veel toeristen. De over het algemeen vrije fietspaden maken het goed begaanbaar op de fiets, de hele drukke binnenstad straatjes en steegjes daargelaten. We spelen toeristje, bekijken de mooie oude gebouwen, torens en gevels, zoeken een paar geocaches en fietsen een labcache af.
De fiets van Niels vertoont steeds meer kuren bij het schakelen. Dus moeten we ook nog even naar de fietsenmaker die gelukkig nog open is. Er zitten wat palletjes verkeerd bij de kettingkast en er wordt wat gerommeld bij de schakeling aan het stuur en binnen een minuut staat de fiets klaar, weer helemaal in prima conditie en gerepareerd. Kosten? Service van de zaak. Wij zijn er bij mee.

Voor het diner komen we terecht bij een Frans / Japans restaurant aan de havenkom. We worden supervriendelijk bediend. Het eten is goed, al worden de restjes van de schaaltjes Japanse nootjes bij elkaar gegooid en zo weer op een volgende tafel gezet. Na het eten fietsen we nog een stukje door de mooi verlichte oude stad. Het is in de (winkel) straten een stuk rustiger, wat toch wel wat prettiger fietsen is. De terugweg langs het kanaal wordt over het hoge, bredere fietspad gefietst in plaats van op het smalle paadje vlak langs het water. Daarna is het nog een klein half uurtje rijden naar het huisje. Daar aangekomen is het duidelijk dat het internet bedrijf vandaag niet zich niet bezig heeft gehouden met het repareren van de kabels, deze hangen nog steeds afgeplakt en kapot langs de palen. Inderdaad knippert het lichtje op de router tergend langzaam rood; geen internet.

Ardillières,
Nouvelle-Aquitaine
€246,62 voor 3 nachten via Airbnb
24 kilometer gefietst
61 kilometer gereden

Woensdag 21 september 2022

Vlak voor het uitchecken wordt ons een extra gratis overnachting aangeboden ter compensatie van het niet werkende internet. Maar ja, hoe fijn het huisje ook is, we hebben al een reservering voor vanavond gemaakt.
We rijden van de D112 naar de D911, en dat is precies de staat van de wegen, nooddiensten zijn hier hard nodig. Na een uurtje worden de wegen wat beter en rijdt het prima door. Langzaam maken de polders en akkerbouw plaats voor iets meer glooiend landschap en komen de wijngaarden rondom Bordeaux tevoorschijn.

Als we iets over de helft zijn stoppen we bij een recreatiegebied waar een aantal geocaches liggen. We willen een mooi rondje maken en dat gaat het makkelijkst op de fiets. Inmiddels zijn we masters geworden in het op en aftuigen van de fietsen van de auto. Binnen no-time staan ze klaar om ermee weg te rijden. We starten langs een paar meertjes die redelijk druk bezocht worden en fietsen door het bos in. Voor de geocaches moeten we af en toe wat langer zoeken, maar alles wordt uiteindelijk gevonden. De omgeving is weer mooi en bij een bronnetje eten we onze druifjes op. Na ruim een uur zijn we weer terug bij de auto.

Er volgt een deel over de snelweg, wat in eerste instantie rond Bordeaux nog behoorlijk druk is, maar later rijden we op een bijna lege weg met wat vrachtwagens en elke 5de auto heeft een Nederlands kenteken. In de laatste stad voor onze bestemming stoppen we nog bij een bakker voor een ontbijtje voor morgen. Zo aan het eind van de dag gaat bij deze bakker alles voor weinig en naast een paar croissants scoren we ook een frambozentaart. We rijden nog een stukje binnendoor langs de boerderijen en wijngaarden. Er springt een hertje over de weg en verderop staat een hertje vanaf een akker naar ons te kijken. Ons huis voor de komende nachten ligt op een wijngaard. Bij binnenkomst staat er een fles wijn, gemaakt van onder andere druiven van deze wijngaard en een bakje blauwe druiven van de druivenranken van achter het huis. Dit zijn de eetbare druiven en die smaken uitstekend.
Nadat we de koffers binnen hebben gezet, maken we nu het nog wat licht is, eerst een wandeling tussen de wijnranken door. We koken wat rijst met groenten voor het diner en sluiten af met druiven en taart.

Maison Bidas
Pouillon
Aquitaine, Frankrijk
€133,63 voor 2 nachten via Airbnb
6,5 kilometer gefietst
348 kilometer gereden

Donderdag 22 september 2022

We zitten helemaal in de vakantie modus en dit huis nodigt daartoe ook echt uit. Op de veranda ontbijten we in het zonnetje terwijl één van de boerderij katten ons gezelschap houdt. We hebben al een was gedraaid en deze hangt buiten op het rek te drogen. Het is hier zo ontspannen dat we graag nog een nachtje extra willen blijven, dus even een berichtje naar de eigenaresse.
In de omgeving liggen heel veel geocaches aan de landweggetjes. We zien wel dat de meeste nauwelijks gevonden worden. Soms nog in juni of maart 2022, maar de meeste nog helemaal niet dit jaar of zelfs 2018 als laatste keer gevonden. Dat geeft een extra moeilijkheid. Ook al liggen de geocaches volgens de omschrijving meestal bij verkeersborden, we moeten ons er wel van bewust zijn dat het vandaag om de omgeving gaat en niet om het vinden van de caches. Veel zullen verdwenen zijn.
En inderdaad, de eerste die we zoeken is niet te vinden, zoals nog zo'n 15 andere vandaag. Toch hebben we een heerlijke dag waarbij we bij 30 andere geocaches wel onze naam in het boekje kunnen bijschrijven. En er zaten toch nog een aantal bijzondere geocaches bij, op een bijzondere manier verstopt of super goed gecamoufleerd. Voor mijn favoriete geocache van vandaag mocht ik de boom in. Het is echt een prachtige klimboom. De geocache kunnen we vanaf de grond op zo'n 7 meter hoogte zien bungelen, een klein potje met een knalgele deksel. Niels geeft me het eerste zetje om op de onderste tak te komen. Vanaf daar is het vooral goed vasthouden, boom knuffelen en steeds een tak hoger klauteren totdat ik bij het potje kan. Dat ding zat nog behoorlijk stevig vastgedraaid ook en het duurde even voordat ik het logboekje te pakken had. Al boom knuffelend pak ik m'n pen uit m'n zak en schrijf ik onze naam in het logboekje voordat ik naar beneden ga.

We fietsen een mooie route. Halverwege de dag krijgen we bericht van onze host dat het huisje morgen en overmorgen helaas al geboekt is. We fietsen naar huis om daar op ons gemak een volgende overnachting te gaan boeken. Het wordt Lourdes. Misschien komt Niels er met "genezen" knieën van terug, je weet het nooit. Nadat alles voor de overnachting geregeld is en wij uit de luie stoelen overeind zijn gekomen, maken we ons op voor deel 2 van de fietstocht door het glooiend boerenland. De heuvels omhoog zijn best pittig, ook met de ondersteuning op turbo en de versnelling op een lage stand. De (asfalt wegen) vanaf de heuvels naar beneden daarintegen zijn leuk om snoeihard te gaan. De een na de andere snelheidsrecord wordt verbroken. Ik haal een maximum snelheid van 52,4 kilometer per uur terwijl Niels zelfs de 61,2 kilometer aantikt. En dat op een stuk weg waar de maximum snelheid 50 is. Gelukkig was er geen controle.
We gaan om 19.00 uur eten bij het enige restaurant wat dit dorpje rijk is. Een dubbeldekker bus waar ze pizza of hamburger verkopen. Buiten is een gezellig terras gemaakt en binnen is een op hout gestookte pizza oven. We kiezen allebei voor een hamburger, en dat blijkt een goede keuze. Na het eten is het nog anderhalve kilometer terug naar het huisje fietsen. Bergop. Dat dan nog wel.

Maison Bidas
Pouillon
Aquitaine, Frankrijk
€133,63 voor 2 nachten via Airbnb
34 kilometer gefietst